كلمات الشاعر/محمد صبحي
أنا غايب فعلا عن نفسي
وصحيح بتدارى فى أوجاعى
ودعيت إنك بيا تحسي
وألاقينى بقول
إيه الداعى؟
لو قلبك حس ومتكلمش.
لو صابنى العشق ومستسلمش
أنا قلبي إختار إنه يكمل
وبرغم البعد هيتحمل
كان نفسي أفوق من أحلامك
وأتخلص من كل آلامك
وأكتب على عمرى كلام تانى
مفيهوش ولا يوم من أيامك
وأعملها إزاى؟
كان نفسك مرسوم علي نفسي
وبسببك غايب عن نفسي
محبوس فى عنيكى ومش شايف
متحاوط بيكى وأنا خايف
ريحتك ساجنانى ومش عارف
أعرف للدنيا عبير تانى
ولا عارف عقلى ولا جنانى
وبلف فى وحده محاوطانى
بهرب من سيرتك وبروحلك
فأرجع مهزوم…. فأهرب تانى
وبدور علي نفسي فى نفسي
وبداوى جراحى أنا بنفسي
وحقيقه كبيره تصحينى
إن أنا أصلا حاضر غايب
أنا غايب فعلا عن نفسي
يا نفس صبرا من مرار عاش فينا
يا قلب صبرا سوف يأتى بعد حينا
إن الهوى كالمر يدمى فى جوانحنا
لكن أمر الله حقا فى مآقينا
وقولتى لى
محققتش فى يوم حلمك
ولا عوضت يوم صبرك
فإسمحي لقلبى يقولك
بالسلامة
أنا قلبي مالوش شباك ولا باب
وبرغم حدوده المكشوفه
مليان أحباب
بيحنو عليا وعلي قلبي
وأنا وإنتى بقينا خلاص أغراب
طب إيه الأسباب ؟
طب ليه أصلا جمًّعنا نصيب ؟
خلاكى تعيشي معايا عذاب
طب إيه خلانا فى يوم أحباب
أنا شايفك فى العمر سراب
مالهوش آخر
وآخر عمرى كان بسمه
علي عيونك
وعقلي يقول علي قلبي
ده واد كداب
وأنا دلوقتى مش عارف
أصدق مين وأكدب مين
أصدق منك القسوة
وأكدِّب قلب عاش فى عذاب
أنا فعلا مانيش عارف
أقولك إيه
قساوتك كات معاندانى
وخلتنى واحد تاني
بقول لك إيه
أنا راجع إلي نفسي
عشان أيامى واحشانى
فى وسط الناس بلاقى
الغربة سجنانى
وألاقى نفسى واحشانى
لأنى بعدت عنها كتير
أنا اللى وجودى كان غيبة
وغيبتى تمللى تبقى وجود
وأنا اللى غيابى كان سيرة
وأنا اللى حضورى كان مفروض
ودايما اسمى بيكَّفِى
وحلمى ف قلبى مش محدود
أنا راجع إلى نفسى
